راهنمای اصول اخلاقی درمانگران در شبکه‌های مجازی

اصول اخلاقی

فناوری با روش‏‌های بی‌شماری در زندگی به ما كمک می‏‌كند؛ اما می‌‏تواند ما را با چالش‏‌هايی نيز روبرو كند؛ به ويژه برای درمانگران و مشاورانی كه سعی دارند به اصول اخلاقی خاصی پايبند باشند و برای زندگی شخصی و حرفه‏ای خود در فضای مجازی حريم قائل شوند.در ادامه به برخی از دغدغه‌‏های متداول می‏‌پردازيم كه ممكن است در هر یک از این دو بخش برای دست‏اندركاران سلامت روان، هنگام استفاده از شبكه‏‌های اجتماعی در زمينه اصول اخلاقی اتفاق افتد. با ما در مجله‌ تجربه زندگی همراه باشید.

در دنيایی كه به سرعت به سمت فضای مجازی پيش رفته است، موفقیت در كسب‌‏وكار بدون استفاده از يكی از شبكه‌‏های اجتماعی تقريباً غيرممكن است. شما ممكن است از شبكه‌‏های اجتماعی به منظور بازاريابی در حرفه خود، ارتباط با ساير همكاران، يافتن فرصت‌‏هايی برای ادامه تحصيل و يا برقراری ارتباط با كسانی كه نيازمند خدمات شما هستند استفاده كنيد؛ اما در هر صورت ممكن است درباره‏ برخی مسائل اخلاقی كه به دنبال استفاده از اين شبكه‌‏ها مطرح می‌‏شوند دغدغه‌‏هايی نيز داشته باشيد.

اصول اخلاقی درمانگران

استفاده از شبکه‌های مجازی برای درمانگران و فعالان حوزه سلامت روان به دو بخش تقسیم می‌شود؛ اول استفاده شخصی و خصوصی از شبکه‌های مجازی به منظور به اشتراک گذاشتن زندگی شخصی‌شان با اعضای خانواده و دوستان نزدیک و دوم استفاده از شبکه‌های اجتماعی در جهت ارتباط با مراجعان، انتشار ایده‌ها و افکار به صورت عمومی‌تر و برگزاری جلسات رواندرمانی آنلاین.

حريم قائل شدن در فضای مجازی

شبکه‌های اجتماعی در دنیای امروز یکی از مهمترین و کاربردی‌ترین ابزار برای معرفی شما به مراجعان بیشتر هستند. شما چه روان‌درمانی را به صورت حضوری انجام دهید و چه روان‏‌درمانی آنلاين را آغاز کرده باشید، احتمالاً می‌‏خواهيد به تمام كانال‌‏های موجود رجوع كنيد تا بيشترين بازديد را داشته باشيد. امروز بيشتر فرصت‏‌های بازاريابی به صورت آنلاين در شبكه‌‏های اجتماعی مانند: اینستاگرام، فيس‏بوک و توييتر در دسترس هستند.

داشتن يک حساب كاربری در فيس‏بوک بسيار رايج است. بيشتر از 2 ميليارد نفر در دنيا، و 68% از آمريكايي‏ها هر ماه از فيس‏بوک استفاده می‌كنند. تويیتر ماهانه بيشتر از 300 ميليون كاربر دارد و بسياری از درمانگران از توييتر برای بازاريابی استفاده می‏‌كنند. البته آمار فوق ترجمه‌ای از یک وبسایت آمریکایی است و بیشتر به آمار استفاده از شبکه‌های اجتماعی در آمریکا اشاره دارد. در ایران به دلیل شرایط اینترنت این آمار کمی متفاوت است و یکی از شبکه‌های اجتماعی رایج که استفاده زیادی در زمینه بازاریابی نیز در آن می‌شود «اینستاگرام» است.

اگر شما از اين شبكه‏‌ها يا ساير كانال‌‏های موجود استفاده می‌‏كنيد توصيه می‌‏شود كه صفحه‌‏ای حرفه‌‏ای و كاری ايجاد كرده و اين موضوع را در صفحه‌‏تان كاملاً مشخص كنيد؛ سپس با استفاده از ابزارهای حريم خصوصی، صفحه شخصی خود‏ (صفحه‌‏ای كه در آن دوستان و اعضای خانواده شما هستند) را تا جايی كه می‏‌توانید خصوصی كنيد. اين كار ممكن است نتواند مانع مراجعانی بشود كه در فضای مجازی به دنبال شما هستند؛ اما می‏‌تواند اطلاعات قابل دسترس برای آن‌ها را محدود كند. می‏‌توانيد با ابزار خصوصی‏‌سازی هرچه را كه پست می‌كنيد فقط برای دوستان قابل دسترس كنيد يا برای هر پست جديد مجدد تنظيماتی را اعمال كنيد.

اصول اخلاقی

استفاده از زبان تخصصی می‌‏تواند باعث تصویر حرفه‌ای‌تر شما شود.

اگر در ارتباطات شخصی‌تان به تعداد زياد از علامت تعجب‏ يا صورتک خندان و ساير ايموجی‌‏ها يا کلمات غیر مؤدبانه و ناسزا استفاده می‏‌كنيد، توصيه می‌‏شود در حساب كاری‌تان كلمات مناسب به كار ببريد و از زبان روزمره و معمول اينترنت دوری كنيد. در جلسات درمانی، شما ممكن است بخواهيد در برخورد با مراجع، خودِ واقعيتان باشيد تا آن‌ها را تشويق كنيد که خود واقعيشان را در جلسات درمان نشان دهند. بسياری از درمانگران معتقدند: کلمات ناسزا و يا هر چيز ديگر‌ كه به كلمات روزانه آن‌ها اضافه شود، در جلسات درمانی می‌‏تواند در دستيابی به اين هدف كمک كند و ارتباط درمانی را گسترش دهد. با وجود اين بهتر است كه اجازه دهيد مراجع فلسفه شما را در جلسه بشناسد و شما بتوانيد توضیحات لازم را به او ارائه دهيد تا اينكه از طريق حساب كاربریتان كه در واقع نوعی معرفی اوليه شما است، متوجه اين موضوع شود.

شأن كاری را در پست‏هايتان حفظ كنيد.

به اشتراک گذاشتن پست‏‌های حاوی تصاوير و مطالب سازنده خوب است؛ اما توصيه می‌‎‏شود كه تصاوير خصوصی، حتی تصاوير مثبت و شاد (مانند: بچه گربه جديدتان) را در صفحه خصوص‌تان به اشتراک نگذاريد. افرادی كه از صفحه شما بازديد می‌‏كنند مشكلات متعددی دارند. قبل از گذاشتن پست حتماً در نظر بگيريد كه آيا محتواي آن تأثير منفی روی فردی كه در رنج است دارد يا خير. اگر اين احتمال وجود دارد اين پست را در صفحه كاریتان به اشتراک نگذاريد.

وقتی كه مراجع درخواست دوستی (فالوریکوئست) می‏‌فرستد

پس از مدتی از آغاز درمان بالاخره مراجع شما ممكن است درخواست دوستی در شبکه‌های اجتماعی براي شما بفرستد. هيچ اصل اخلاقی به طور خاص مانع پذيرش اين درخواست نيست؛ اما به توصيه دستورالعمل‏هاي انجمن روانشناسی آمريكا و اصول اخلاقی متخصصان سلامت روان بهتر است كه با مراجع خود در شبکه‌های اجتماعی دوست نباشيد.

مردم اغلب در حساب‏‌های كاربريشان در شبكه‌‏های اجتماعی اطلاعات زيادی را درباره خودشان افشا می‌‏كنند. اگر با مراجع خود در شبکه‌های اجتماعی‏ دوست شويد، احتمال دارد تا از اطلاعاتی كه او راجع به زندگی‌اش با شما در ميان نگذاشته آگاه شويد و ممكن است مراجعان وقتی كه درخواست دوستی می‌‏فرستادند، از اين موضوع آگاه نبوده باشند. آن‌ها نيز ممكن است از اطلاعاتی درباره شما آگاهی پيدا كنند که شما در چارچوب ارتباط درمانی با آن‌ها در ميان نگذاشته‌‏ايد.

دسترسی به چنين سطحی از اطلاعات شخصی، می‌تواند تا حد زيادی ارتباط را برای هر دو طرف تحت تأثير قرار دهد. اگر شما هم در اينترنت به جستجوی اسم مراجعتان بپردازيد، باز اين موضوع حائز اهميت خواهد بود. اگر واقعاً نگران امنيت آن‌ها باشيد، ممكن است اين كار ضروری باشد؛ اما در بيشتر موارد اين كار توصيه نمی‏‌شود و شايسته نيست.

ممكن است شما نگران اين باشيد كه نپذيرفتن درخواست دوستي مراجعتان، احساسات او را جريحه‌دار كند يا باعث شود فكر كند كه او برای شما اهميت ندارد. مراجعی كه بسيار آسيب‏پذير است احتمالاً واكنشي منفی‏‌تر نشان خواهد داد. اگر در مورد شبكه‏‌هاي اجتماعی اصولی را مشخص كنيد و آن‌ها را در جلسه اول با مراجعتان در ميان بگذاريد اين كار می‌‏تواند مانع دور شدن شما از‌مراجعتان شود؛ به این شکل، احتمالاً مشكل فرستادن درخواست دوستی برطرف خواهد شد. در اصول خود متذكر شويد كه براي محرمانه نگه‌داشتن اسرار و داشتن يک رابطه درمانی مؤثر با مراجع، هیچ گاه درخواست دوستی در ‏شبکه‌های اجتماعی را نمی‌‏پذيريد.

برخی از مراجعان ممكن است درک درستی از رابطه درمانی نداشته باشند؛ بنابراين بايد به آنها يادآور شويم كه بسياری از درمانگران با مراجعانشان پيوندی قوی برقرار می‌‏كنند؛ در حالیکه اين پيوند با ارتباط دوستی شخصی متفاوت است.

بازاريابی و انجام روان‏درمانی با حفظ اصول اخلاقی درمانگران

تا اینجا به نکاتی پرداختیم که بهتر است درباره رفتار خود به عنوان یک فرد حقیقی، در صفحات شخصی‌تان در شبکه‌های اجتماعی، توجه کنید؛ اما شبکه‌های اجتماعی و روان‌درمانی به طریق دیگری نیز به یکدیگر مربوط می‌شوند و آن زمانی است که شما می‌خواهید از شبکه های اجتماعی و اینترنت به عنوان بستری برای شناساندن خود به عنوان یک درمانگر به دیگران استفاده کنید و یا جلسات درمانی آنلاین خود را در این بستر برگزار کنید.

فعالیت حرفه‌ای با هویت یک درمانگر در شبکه‌های اجتماعی

اصول اخلاقی درمانگران با رفتار شخصی آن‌ها در فضای مجازی باید کاملا متفاوت باشد. درمانگران باید از این موضوع آگاه باشند که فعالیت در شبکه‏‌های اجتماعی می‌‏تواند مرز بین زندگی شخصی و حرفه‌ای فرد را بر هم‌ زند. درمانگران حرفه‌ای تأثیر احتمالی این فعالیت‏‌ها را بر ارتباطات حرفه‌‏ایشان در نظر می‌گیرند.
قدم اول این است که هنگام ايجاد صفحه كاری در شبکه‌های اجتماعی، به آن به چشم كارت ويزيت يا تبليغ كاری نگاه كنيد. به عبارت ديگر شما با صفحه‏‌ای كه در شبكه‌‏اجتماعی داريد خود را به مراجعان آينده معرفی می‌‏كنيد.
براي داشتن یک صفحه کاری به عنوان یک روان‌درمانگر و شروع روان‏درمانی آنلاين، به توصيه‌های زير درباره اصول كسب و كار اينترنتی برای درمانگران توجه كنيد.

به ياد داشته باشيد كه نظرات و لايک‏‌های شما اغلب در معرض ديد عموم هستند

همه از تنظيمات حريم خصوصی استفاده نمی‏‌كنند. اگر شما پستی را لايک كنيد يا نظر خود را بنويسيد هر كسی می‏‌تواند آن را ببيند. بهترين اقدام اينجا احتمالاً اين است كه شما فقط در پست‏‌های تخصصی كه مستقيماً به خدمات و درمان‏‌های روانی مربوط می‌‏شوند نظرات خود را بنويسيد يا آنها را لايک كنيد. در اين مورد توصيه می‌شود احتیاط را رعایت فرمایید. حتی اگر هيچ اطلاعاتي از مراجعان افشا نمی‌‏كنيد اين موضوع را در نظر بگيريد كه آيا ممكن است كلمات شما باعث شوند ديگران فردی را كه در موقعيت درمان است شناسايی كنند يا خير. اگر كوچکترين احتمالی می‏‌دهيد كه اين‏‌گونه باشد كامنت و نظر خود را بازبينی كنيد. به طور خلاصه با احتياط پست‌‏ها را لايك كنيد؛ حتی پست‌‏های ساير درمانگران را و اين موضوع را در نظر داشته باشيد كه نظرات و لايک‌های شما چه بازتابی بر شما و اقدامات درمانیتان دارد.

با ساير درمانگران با دقت تعامل كنيد

ايجاد يک شبكه اجتماعی متشكل از ساير دست‏‌اندركاران حوزه سلامت روان می‏‌تواند روشی عالی برای استفاده حرفه‌‏ای از شبكه‏‌های اجتماعی باشد، اما بايد آگاهی‌تان را در زمينه اصول اخلاقی بالا ببريد؛ مثلاً اگر درمانگر ديگری اطلاعاتی را از مراجعی به اشتراک می‏‌گذارد كه اصل محرمانه بودن را نقض می‌‏كند، پاسخ علنی ندهيد. در عوض نگرانی خود را با آن درمانگر از طريق پيام خصوصی در ميان بگذاريد.

از تعامل با پست‏‌های غيرحرفه‌‏ای دوری كنيد

اگر درمانگری در صفحه خود مطلبی را به اشتراک گذاشته كه شما فكر می‏‌كنيد بيشتر خصوصی است تا حرفه‌‏ای، ناديده گرفتن اين پست احتمالاً بهترين كاريست كه می‌توان انجام داد. همان‏طور كه در بالا اشاره شد گزينه بهتر اين است كه از طريق پيام خصوصی دليل نامناسب بودن پست از نظر شما را به اطلاع آن درمانگر برسانيد، البته اگر به انجام اين كار تمايل داريد.

از دريافت پيام خودداری كنيد

شما می‏‌توانيد تنظيمات صفحه خود را به گونه‌‏ای قرار دهيد تا امكان دريافت پيام را داشته باشيد؛ اما می‌‏توانيد آن را مسدود هم بكنيد. از آنجا كه تبادل پيام در شبکه‌های اجتماعی معمولا حرفه‌ای وی محرمانه نيست، شما ممكن است بخواهيد كه مراجعان آينده برایتان پيامی نفرستند كه حاوی اطلاعات حساس راجع به سلامت روانشان باشد. در عوض اطلاعات تماس خود را به شكل واضح روی پيج كاريتان قرار دهيد. شماره تلفن و آدرس ايميلتان را قرار دهيد (البته اگر مكاتبه از طريق ايميل را می‌پذيريد.) مراجعان را تشويق كنيد تا از اين راه‏‌ها با شما در تماس باشند.

وقتی پستی را می‏‌گذاريد كه بعداً از گذاشتن آن پشيمان می‌‏شويد

روان‏درمانگران انسان هستند و همه انسان‏‌ها اشتباه می‌کنند. از اشتباهات رايج در اينترنت اين است كه شما پستی را بگذاريد و بعداً پشيمان شويد. البته می‌توانيد آن را پاک كنيد؛ اما اغلب افراد بسياری، شايد صدها نفر آن را ديده‌‏اند. شايد شما وارد بحثی با درمانگر ديگری شديد كه در معرض ديد عموم است و برخی از اين تبادل نظرها به سمت افراد غيرمتخصص تغيير مسير می‌دهند. شايد كلماتی كه در يكی از پست‌های تصويری به كار برده‌‏ايد يا اظهار نظری كه ضميمه آن كرديد روی كسی تأثير بدی بگذارد يا اين نظر حساسيت لازم را نداشته باشد ممکن است كامنتی كه در يک صفحه گذاشتيد، گرايش سياسی شما را نشان داده و موجب ناراحتی شخصی شده كه در حال انجام درمان با شماست.

مهم نيست كه در كدام موقعيت هستيد بايد قبل از اينكه واكنش هيجانی بدهيد عقب‏‌نشينی كنيد. اول از خود بپرسيد كه آيا واقعاً اشتباه كرديد يا ناراحتی آن شخص بیجاست يا قصد آزار شما در اينترنت را دارد؛ مثلاً ابراز نااميدی از اينكه افراد دارای مشكلات روانی در دولت كنونی به سختی می‌‏توانند از پس هزينه‌‏های درمانشان برآيند پست مطلوبی نيست كه بخواهيد آن را در معرض ديد عموم قرار دهيد؛ اما لزوماً نادرست و خطرناك هم نيست. همين قدر كه به آرامی پست را پاک كنيد و مشكل ناپديد شود كافيست.

شايد برای پست‏‌های ديگر به عذرخواهی نياز باشد. پست‌‏هايی كه تراجنسيتی‌‏ها و افراد با جنسيت متفاوت را به رسميت نمی‌‏شناسند يا پست‏‌هايی كه قربانيان تجاوز را به طور ضمنی نكوهش می‌‏كنند، نبايد فقط حذف شوند. يک پست جديد بگذاريد تا دنبال‏كنندگان شما بدانند نمی‏‌دانستيد محتوای پست نامناسب بوده است. صادقانه معذرت‏‌خواهی كنيد و تصديق كنيد كه اشتباه كرديد.

برگزاری جلسات روان‌درمانی آنلاین در شبکه‌های اجتماعی

پیشرفت تکنولوژی و تغییر شرایط زندگی در جوامع مختلف ایجاب می‌کند که روز به روز افراد بیشتری در نقاط مختلف دنیا به برگزاری جلسات روان‌درمانی آنلاین روی بیاورند. در کشور ما هم امروز نسبت به گذشته برگزاری جلسات از راه دور و به صورت آنلاین رواج بیشتری یافته است. هر درمانگر متبحری كه به صورت آنلاين كار می‌‏كند حداقل به كمترين استانداردها و اقداماتی كه در ادامه اشاره خواهد شد، پايبند است تا كارش در چارچوب اصول اخلاقی قرار بگيرد.

اصول اخلاقی

درمانگران از اصول اخلاقی خودشان و شبكه‏‌های اجتماعی درک كافی دارند و می‏‌توانند آن‌ها را در رفتار حرفه‏‌ای خود در کار آنلاین ادغام کنند. شما نیز بهتر است به عنوان یک درمانگر، از این موضوع آگاهی داشته باشید. در ادامه به نکاتی می‌پردازیم که توجه به آن‌ها می‌تواند شما را از چارچوب‌ها و اصول اخلاقی استفاده از شبکه‌های اجتماعی در برگزاری جلسات رواندرمانی آگاه کند.

اصول اخلاقی حاكم و مرتبط با مراقبت بالينی و شبكه‏‌های اجتماعی

۱- محرمانه بودن: درمانگران می‏‌دانند كه اولين وظيفه آن‌ها محرمانه نگه‏‌داشتن اسرار مراجع خود است و می‌‏دانند كه اين يعنی آن‌ها همچنین بايد حافظ اطلاعات محرمانه ثبت شده در هر رسانه‏‏‌ای باشند. به این موضوع در بخش مربوط به صفحات شخصی و حرفه‌ای درمانگران در شبکه‌های اجتماعی نیز پرداختیم. بهتر است پیش از برگزاری جلسات آنلاین، مراجع خود را از این مساله آگاه کنید و از او بخواهید تا به محرمانه نگه داشتن اطلاعات از سوی خودش نیز دقت داشته باشد چرا که ارتباط درمانی یک ارتباط دو طرفه است.

۲- اظهار نظر: درمانگران از مراجعان كنونی و افراد ديگری كه در برابر اعمال نفوذ ناروا آسيب‏‌پذيرند، درخواست نمی‌‏كنند تا نظرشان را درباره كار درمانگر در جايی بيان و ثبت كنند. از آنجایی كه مراجعان گذشته ممكن است دوباره به درمان بازگردند، درمانگرانی كه می‌‏خواهند جانب احتياط را رعايت كنند تا از مراجعان سوء استفاده نشود، از مراجعان گذشته درخواست ثبت نظر نمی‏‌كنند.

۳- رضايت آگاهانه: هنگامي كه درمانگران به صورت حضوری يا مجازی خدمات روان‏درمانی و مشاوره ارائه می‌دهند بايد در ابتدای درمان با كلامی قابل درك، رضايت آگاهانه فرد يا افرادی كه اين خدمات را دريافت می‌کنند كسب ‏كنند. اين رضايت شامل اطلاعاتی راجع به نوع درمان، دستمزد، ورود شخص سوم به روند درمان و حدود محرمانه بودن اطلاعات است. بايد به مراجع فرصت كافی داده شود تا درباره خدمات دريافتی امكان پرسش و پاسخ داشته باشد.

۴- به حداقل رساندن ايجاد مزاحمت در حريم خصوصی: درمانگران اطلاعات محرمانه را در حساب‏‌های کاربریشان در شبکه‌‏های اجتماعی قرار نمی‌‏دهند. آن‌ها درباره موارد محرمانه فقط به دلایل حرفه‏‌ای و علمی صحيح و با کسانی که با کارشان مرتبط هستند، صحبت می‌‏كنند. (مثلاً گرفتن مشاوره بالینی رسمی درباره مراجع که در محیط خصوصی انجام و ثبت می‌‏شود و در محیطی که در معرض دید عموم قرار داشته باشد بايگانی نمی‌‏شود.) درمانگران در گزارش‌‏ها و درخواست‌‏های راهنمایی فقط اطلاعاتی را ذکر می‌کنند كه مرتبط به موضوع درخواستشان است. در صورت نیاز به تحقیق و راهنمایی گرفتن باید جزئیات افشاگری اطلاعات را هنگام جلب رضایت آگاهانه به اطلاع مراجع برسانند.

۵- آغاز ارتباط حرفه‏‌ای: درمانگران می‌‏دانند که ارتباطات محرمانه در معرض دید عموم اتفاق نمی‌‏افتند و سعی دارند که هر نوع ایجاد مزاحمتی در حریم خصوصی را به حداقل برسانند كه شامل تماس افراد در گروه‌های عمومی مانند فيس‏بوك، توييتر، كامنت‏‌های وبلاگ‌‏ها و غيره می‌‏شود. آن‌ها تلاش می‌‏كنند كه اين مكالمات را به انجمن‌‏های خصوصی هدايت كنند و اين كار را بدون جلب توجه به اين واقعيت كه افراد برای خدمات روان‏درمانی با آن‌ها تماس می‌گيرند انجام می‌‏دهند.

۶- ثبت و نگه‏داری اطلاعات: درمانگران اطلاعات مربوط به كارشان را برای سهولت درمان مراجع، توسط خودشان يا درمانگر ديگر و همچنين برای مواقعی كه بايد پاسخگوی قانون باشند، ثبت و نگه‏داری می‏‌كنند.

تعاملات شبكه‏‌های اجتماعی ممکن است به محرمانه بودن اطلاعات مربوط به مراجع و جلسات درمان لطمه وارد کند؛ از این رو بهتر است به این نکات نیز توجه داشته باشید.

پست‌ها و فعالیت‌های شخصی که با فعالیت حرفه‌ای درمانگر ادغام شده‌اند:

درمانگران می‌‏دانند كه مطرح كردن مسائل بالينی در توييت‌‏ها، به روزرسانی استاتوس‏‌ها و پست‏‌های وبلاگشان چه معنايی خواهد داشت و نيز می‌‏دانند كه ممكن است افراد غيرمتخصص بسياری، اين پيام‏ها را بخوانند. روانشناسان از اين موضوع آگاهند كه حتی اطلاعات تغييرداده شده می‏‌توانند جزئيات كافی برای شناسايی يک مراجع از طرف ديگران را فراهم كند. درمانگران می‌‏دانند پيام‌‏هايی كه در صفحات كاری يا شخصیشان نوشته می‏‌شوند ممكن است بايگانی شوند و افرادی به اين اطلاعات دسترسی پيدا كنند كه درمانگر اجازه افشای اطلاعات محرمانه به آنها را نداشته است؛ بنابراين درمانگران رفتارشان را بر اين اساس تنظيم می‌كنند. اگر قرار است درباره مراجعی در اينترنت از ديگران مشاوره‌‏ای بگيريد كه حاوی اطلاعات مراجع است حتی اگر اطلاعات كاملاً از ديد پنهان هستند اين كار بايد در محيطی امن و كدگذاری شده (يا شبيه آن) انجام شود.

سايت‌‏های ثبت نظرات مشتری

درمانگران از اين موضوع آگاه هستند كه نامشان ممكن است روی برخی سايت‏‌هايی قرار بگيرد كه نظرات مشتريان را ثبت مي‏‌كنند و ممكن است از مراجعانشان خواسته شود تا نظر خود را ثبت كنند. درمانگران از مراجعان نمی‌‏خواهند كه نظرشان را ثبت كنند همچنین روانشناسان می‏‌دانند كه نمی‌توانند به هيچ نظر ثبت شده‌‏ای پاسخ دهند و با اين كار مراجع بودن آن فرد را تأييد كنند.

مشورت درمانگر با سوپرویژن

درمانگران با توجه به محدوديت‏‌های دانش خود كار می‏‌كنند؛ آنها به دنبال كسب دانش و آموزش ديدن و سوپرويژن هستند، همچنن با ساير متخصصان در صورت لزوم مشورت می‌‏كنند. درمانگران متوجه هستند كه دانش و سهولت شبكه‏‌های اجتماعی فرد را از آموزش ديدن و داشتن سوپروايزر در اقدامات درمانی معاف نمی‏‌كند و خدمات درمانی آنلاين نيز از اين قاعده مستثنی نيست.

آموزش ديدن، كسب دانش و كار كردن تحت نظارت و راهنمايی (سوپرويژن) در زمينه سلامت روان و فناوری، از مهم‏ترين عوامل برای ارائه يک درمان استاندارد در كل دنيا محسوب می‌‏شود. درمانگران تشويق می‏‌شوند تا مهارت و صلاحيت خود را از طريق آموزش تخصصی رسمی به وسيله كار آنلاين، مطالعه كتاب، مطالعه ادبيات، پژوهشِ داوری شده و رسانه‌‏های محبوب ابراز كنند. حمايت سوپرويژن بالينی و يا همكاران برای درمانگرانی كه نمی‌‏توانند در موقعيت خاصی به تنهايی كار كنند الزاميست و برای ساير درمانگران نيز قویا توصيه می‌‏شود.

صفحه‌ معرفی درمانگر

متخصصان در وبسايت يا صفحاتشان در شبكه‌‏های اجتماعی اطلاعات لازم و مرتبط با اقدامات درمانی تخصصيشان را قرار می‏‌دهند.
وبسايت‏هایی كه به عموم مردم، مراجعان احتمالی يا مراجعان كنونی و ساير متخصصان اطلاع رسانی می‌‏كنند بهتر است حاوی اطلاعات زير باشند:

اطلاعاتی راجع به مداخله در بحران: ممكن است برخی افراد در اينترنت به دنبال كمک فوری باشند. متخصصان اطلاعات مربوط به مداخله در بحران را در صفحه خود قرار می‌‏دهند. متخصصان می‌دانند افرادي كه در شرايط بحراني هستند از نقاط مختلف دنيا از صفحه آن‌ها بازديد می‌‏كنند. ارائه منابع جهانی، بهترين اقدام ممكن است.

اطلاعات تماس درمانگران: متخصصان اطلاعات تماسشان مانند ايميل، آدرس پستی، شماره تلفن را در صفحه يا سايت قرار می‌‏دهند. اگرچه توصيه نمی‏‌شود كه آدرس پستی درمانگر آدرس محل سكونتش باشد، مراجعان برای مكاتبات رسمی مانند: درخواست خسارت يا احضاريه كه نياز به امضای دريافت‏‌كننده نامه دارند بايد يك آدرس پست در اختيار داشته باشند. درمانگران مدت زمان انتظار برای پاسخگويی به ايميل يا پيام صوتی را نيز ذكر می‏‌كنند. بهترين زمان برای كسب اطلاعات درمانی دو روز كاريی است.

تحصيلات درمانگر و اطلاعات درباره پروانه كسب و/يا گواهی‏نامه: درمانگران فهرستی از مدارک، گواهی‏نامه‌‏ها و مجوزهای خود را با شماره‏‏‌های مربوط به آنها تهيه می‏‌كنند. اگر سازمان ارائه دهنده جواز يا يک متخصص، وبسايتی دارند كه عموم مردم با مراجعه به آن می‏‌توانند صحت اطلاعات درمانگر را رؤيت كنند، بايد لينك مورد نظر آن مدارک كه مستقيماً به وبسايت تأييدكننده متصل می‌شود در اختيار همه قرار بگيرد.

شرایط استفاده، اصول مرتبط با حریم خصوصی و قوانین شبکه‏‌های اجتماعی: شرايط استفاده همه يا برخی از آن‌ها، كه همان رضايت آگاهانه درمانگر از مراجعان است، به صورت يک صفحه مجزا يا يک سند قابل دانلود در وبسايت درمانگر موجود است. قوانين مربوط به حفظ حريم خصوصی درمانگر نيز به همين طريق قابل دسترس و حاوی اطلاعات زير است:
آيا امكان استفاده از ايميل وجود دارد و اگر بله به چه صورت. اطلاعات كارت اعتباری چه طور استفاده و ذخيره می‏شوند و آيا گزاراش‌های مربوط به مراجعان ثبت می‏‌شوند يا خير.

درمانگران بايد اطمينان ایجاد کنند كه تابع قانون حفاظت از اطلاعات و ساير قوانين حاكم هستند. اطلاعات كاربردی در زمينه حفظ حريم خصوصی و رازنگه‏داری كه برای كسب رضايت مراجع الزاميست نيز بايد در وبسايت درج شود. درمانگرانی كه در شبكه‌‏های اجتماعی حساب كاربری شغلی دارند درباره استفاده حرفه‏‌ایشان از اين خدمات در آغاز درمان اطلاعاتی را به مراجع می‏‌دهند.

اطلاعات كدگذاری‏‌شده درباره درمان و نحوه پرداخت دستمزد: درمانگران روش‏های كدگذاری شده و امنی را برای برقراری ارتباط درمانی و تبادلات مالی پيشنهاد می‌‏دهند؛ مانند ايميل يا برنامه‏‌های مخصوص گفتگو كه در سايت درمانگر (كلينيک مجازی يا مختص درمانگر) تعبيه شده‏‌اند. روش‏‌های پرداخت نيز از طريق قسمت اطلاعات مالی يا خود درمانگر توضيح داده می‌‏شوند.
درمانگران طی فرآيندی رضايت آگاهانه مراجع را جلب می‏‌كنند.

زمانی كه مراجع به فكر دسترسی به خدمات درمانی می‌‏افتد فرآيند كسب رضايت آگاهانه آغاز می‏‌شود. بنابراين اطلاعات دقيق و واضح در اين‌باره در سايت درمانگر موجود است. در طی فرآيند جلب رضايت آگاهانه مراجع بايد تأييد رسمی خودش را به درمانگر ابلاغ كند. اين تأييد از طريق كانال‏‌های كدگذاری شده دريافت می‏‌شود. محتوای رضايت آگاهانه در طول دوره درمانی در صورت لزوم و مورد بازبينی قرار می‌گیرد.

موضوعات زير در جلب رضايت آگاهانه باید توضیح داده شوند:


● نوع و روند درمان.
● هزينه درمان.
● ورود نفر سوم به روند درمان و حد و مرز رازنگه‏داری.
● بيان انتظارات در اين باره كه تعامل درمانگر با مراجع در شبكه‏‌های اجتماعی چگونه خواهد بود.
● راهنمايی مراجعان جهت درک مخاطرات قانونی ارتباط آنلاين (ثبت اطلاعات، رازنگه داری و غيره).
● توضيح به مراجعان درباره درک منحصر به فرد بودن ارتباط درمانی.
● همچنين بايد به مراجعان وقت داده شود تا سؤالاتشان را درباره خدمات درمانگر بپرسند و پاسخ دريافت كنند.

سخن پایانی

جستجو در اينترنت و يافتن اينكه چه‏طور بهترين انتخاب‏ را برای روان‏درمانی آنلاين داشته باشيد، برای بسياری افراد دشوار است؛ اما لزوماً نبايد اين‏ طور باشد. در این مطلب به روش‌هایی اشاره داشتیم که با کمک آن‌ها می‌توانید درمانگر مناسب و حرفه‌ای برای روان‌درمانی انتخاب کنید. می‌توانید سوالات خود در این‌باره را از ما در بخش دیدگاه بپرسید.

منابع:

منبع1

منبع2

پریسا پیشدادیان
پریسا پیشدادیان

مترجم زبان انگلیسی

مترجم زبان انگلیسی

یک نظر

  1. نسیبه پاسخ

    مطالب گفته شده به ظر اخلاقی و صحیح بودند ولی دارم فکر می کنم درمانگری که دوست دارد بلاگر هم باشد چه کند…

    1. گروه نگارش نویسنده پاسخ

      هر شغلی چهارچوب‌هایی داره، که وقتی بهش وارد می‌شیم لازمه اون‌ها رو به عنوان قانون رعایت کنیم.

  2. الهام متین نیا پاسخ

    قطعا من به عنوان یک مراجعه کننده به درمانگر به عنوان آدمی که تا حدی نکته بین هستم این چیزها خیلی مهمه برام که بدونم درمانگرم تو صفحه ی اجتماعیش هم از مطالب مهم روانشناسی استفاده میکنه یا خیر؟آیا تمایزی قائل هست برای ارائه ی محتوا یا خیر.مثلا با عنوان ایجاد صمیمیت پستهایی که مربوط به تفکرات و حرفه اش هست رو کنار هم میگذاره یا خیر؟بنظرم کسی که میتونه ارتباط سالم بین کار و محیط خصوصی برقرارکنه قابل اعتماد تره

    1. گروه نگارش نویسنده پاسخ

      در مطلب هم به این موضوع اشاره شد که درمانگر می‌تونه در صفحات اجتماعی مطالب مفید منتشر کنه.

  3. محمد احمدی پاسخ

    سلام درمانگر من به زعم خودش بنیانگذار فن تحلیل اوهام در مشهد و ایرانه، صحبت ها و دیالوگ های مراجعانش رو در قالب “داستانک” در صفحه اینستاگرامش منتشر میکنه! با وجود اینکه اسم و فامیل این افراد رو نمیاره اما قضاوت هایی که افراد عادی در صفحه مجازی ایشون در قالب کامنت مینویسن خیلی دردناک و مخربه و ایشون داره اصل رازداری رو به نوعی نقض می کنه. هر هفته ده ها داستان از دیالوگ هاش با مراجعینش رو، مو به مو با درج تحلیل روانکاوی میذاره! داستان بنده رو هم گذاشت من دوست ندارم بقیه بدونن من چیا به دکتر گفتم. نمیخوام بقیه قضاوت کنن. خیلی ممنونم از شما بابت این مقاله خوب. باورتون نمیشه خانم پیشدادیان خیلی از روانشناسا و مردم عادی هم در صفحشون به این اقا تذکر ندادن در صورتی که طبق قوانین و ایین نامه های ایران ایشون کارش غیر قانونی و غیر اخلاقیه!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *